Εξάρθρημα και αστάθεια του ώμου & αρθροσκόπηση

Τί είναι το εξάρθρημα του ώμου;
Είναι η μετατόπιση της κεφαλής του βραχιονίου έξω από τη γλήνη της ωμοπλάτης

Πώς συμβαίνει;
Σε ατύχημα ή σε αθλητική δραστηριότητα είναι το πιο σύνηθες, αλλά μπορεί να συμβεί σε επιληπτικούς ασθενείς στη διάρκεια μιάς κρίσης, ή ακόμα και μετά από ηλεκτροπληξία.

Πότε χρησιμοποιούμε τον όρο αστάθεια του ώμου, ή ότι ένας ώμος είναι ασταθής;
Μετά το 1ο εξάρθρημα και εφόσον έχουν υποχωρήσει τα κλινικά ενοχλήματα, ο ασθενής καταλαβαίνει ότι σε μερικές κινήσεις ο ώμος είναι έτοιμος να ‘βγεί’. Αυτό παρατηρείται πιο συχνά όταν το χέρι βρίσκεται  σε απαγωγή και έξω στροφή. (όπως πχ. όταν θέλουμε να πετάξουμε μία πέτρα). Κλινικά επιβεβαιώνεται από τον ιατρό με τη δοκιμασία πανικού ( apprehension test + )


Ο ιατρός φέρνει το άκρο σταδιακά σε απαγωγή και έξω στροφή εξασκώντας πίεση προς τα εμπρός. Ξαφνικά ο άρρωστος αντιδρά δηλώνοντας το επαπειλούμενο εξάρθρημα


Tί συμβαίνει σε επαναλαμβανόμενα εξαρθρήματα; Τί μπορούμε να κάνουμε προληπτικά;
Η συνηθέστερη βλάβη μετά από ένα εξάρθρημα είναι η βλάβη Bankart  (αποκόλληση του επιχειλίου χόνδρου) και η βλάβηHillSachs (αποκόλληση οστέινου τμήματος από τη κεφαλή του βραχιονίου) .  Στο 2ο εξάρθρημα οι βλάβες γίνονται πιο έντονες, με μεγαλύτερη οστική απώλεια τόσο από τη πλευρά της ωμογλήνης όσο και από τη κεφαλή του βραχιονίου. Σ αυτές προστίθεται και η χαλάρωση των συνδέσμων με ένα νέο εξάρθρημα. Έτσι, συνεχίζεται ο φαύλος κύκλος της αστάθειας με το χαρακτηριστικό στοιχείο, ο ασθενής να περιγράφει ότι, ο ώμος εύκολα πλέον εξαρθρώνεται αλλά και εύκολα ανατάσσεται. Προληπτικά, από τη στιγμή που κλινικά πλέον είναι αντιληπτό το επαπειλούμενο εξάρθρημα, (apprehensiontest +) θα πρέπει να γίνεται η αρθροσκοπική αποκάσταση των βλαβών, με τη προυπόθεση ότι, οι οστικές βλάβες δεν  είναι μεγάλες.Σ αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να εφαρμόζουμε και οστικό μόσχευμα.



Βλάβη Hill Sachs



Βλάβη Hill Sachs που αντιμετωπίστηκε με οστικό μόσχευμα στην ωμογλήνη


Ποιός είναι ο ρόλος της αρθροσκόπησης στην αστάθεια του ώμου;
Η αρθροσκόπηση είναι η τεχνική εκείνη, μέσω της οποίας μπορούν να διορθωθούν σχεδόν όλες οι βλάβες που έχουν συμβεί από τα εξαρθρήματα του ώμου. Και λέμε σχεδόν όλες, γιατί στις περιπτώσεις με μεγάλες οστικές βλάβες επιβάλλεται τοποθέτηση μοσχευμάτων με ανοικτές τεχνικές.



Ποιά είναι η τεχνική αρθροσκοπικά;
Μετά τη διαγνωστική αρθροσκόπηση (για τις βασικές πληροφορίες της αρθροσκόπησης ώμου δείτε την αρθροσκόπηση ώμου) χρησιμοποιούμε άγκυρες (sutureanchors) οι οποίες είναι μεταλλικά ή απορροφήσιμα αγκύρια που τοποθετούνται στη γλήνη. Από αυτές εξέχουν ράμματα, τα οποία με εργαλεία διεκβολής (suturepass) θα περαστούν μέσα από τους ραγέντες ιστούς και θα επανακαθηλωθούν πάνω στην ωμογλήνη. Η σταθεροποίηση γίνεται με τη χρήση κόμπου που ολισθαίνει.


H ανατομία της άρθρωσης, όπως φαίνεται κατά τη διάρκεια της αρθροσκόπησης. Με πράσινο χρώμα, βλέπετε τις κάνουλες (cannulae) μέσω των οποίων γίνεται η διεκβολή των εργαλείων για την ολοκλήρωση της αρθροσκοπικής τεχνικής.


Μετά τη ταυτοποίηση της βλάβης, ακολουθεί η διαδικασία τρυπανισμού της γλήνης, ώστε να γίνει η εμφύτευση των αγκυρών που φέρουν τα ράμματα


Μεταλλική και απορροφήσιμες άγκυρες


Εργαλεία για τη διεκβολή των ραμμάτων στους ιστούς


Η διεκβολή του ράμματος από τους ιστούς με τα παραπάνω εργαλεία


Αφού γίνει η διεκβολή των ραμμάτων στους ιστούς, γίνεται καθήλωση με ολισθαίνοντες κόμπους.


Ο σχηματισμός και η ολίσθηση του κόμπου


Τελικό αποτέλεσμα, μετά την εμφύτευση 2 αγκυρών και τη σταθεροποίηση με 2 κόμπους


Τί συνιστάται μετεγχειρητικά;
Το χειρουργημένο μέλος αναρτάται σε ένα νάρθηκα και προδευτικά αρχίζει η κινητοποίηση από τη 1η ημέρα. Αυτό επιτυγχάνεται λόγω της περιοχικής αναισθησίας αλλά και λόγω της της μη επεμβατικότητας της μεθόδου τεχνικά.

Τί προβλέπεται για την αποκατάσταση μετά από σταθεροποίηση της αστάθειας του ώμου αρθροσκοπικά;
Σε γενικές γραμμές, άμεση κινητοποίηση αγκώνα και πηχεοκαρπικής, κυκλοτερών εκκρεμοειδων κινήσεων γύρω από την ωμοπλάτη (pendulum)  και επιταχυνόμενο πρόγραμμα σε περιπτώσεις όπου η σταθεροποίηση δεν επηρεάζεται από τη κίνηση της γληνοβραχιονίου . Αυτό διαπιστώνεται εύκολα μετά το τέλος του χειρουργείου, όταν ο ιατρός επισκοπεί πλέον τις συρραφές του δοκιμάζοντας τις αντοχές τους  στη κίνηση σε όλα τα επίπεδα . Σε κάθε περίπτωση όμως, το πρόγραμμα αποκατάστασης εξατομικεύεται. Υπάρχει στη διάθεση των ασθενών ένα απλό σύνολο από 3 λάστιχα και μία πτυσσόμενη ράβδο. Χρησιμοποιώντας αυτά, σε συνδυασμό με την εποπτεία του θεράποντος ιατρού, ο ασθενής μπορεί να αποφύγει ακόμα και τη φυσικοθεραπεία, εκτελώντας τις ασκήσεις κινησιοθεραπείας μόνος του.

 

Μεταφορά στην αρχή της σελίδας