Γενικα περί αρθροπλαστικής

Ποιός είναι ο σκοπός της ολικής αρθροπλαστικής;
Ο σκοπός της ολικής αρθροπλαστικής  είναι να ανακουφίσει από τον πόνο, να αποκαταστήσει τη λειτουργικότητα της άρθρωσης, να επιτρέψει την εργασία  και την απρόσκοπτη καθημερινή δραστηριότητα. Η  επέμβαση αρθροπλαστικής είναι καταλληλότερη για ασθενείς με χρόνιους πόνους άρθρωσης λόγω αρθρίτιδας που δυσκολεύει τις καθημερινές δραστηριότητες, π.χ. βάδιση, άσκηση. 

Τί πρέπει να περιμένουμε από την ολική αρθροπλαστική;
Πολλοί ασθενείς βιώνουν πλέον ελάχιστες ή και καθόλου ενοχλήσεις, αύξηση της κινητικότητας και βελτίωση της ποιότητας της ζωής τους . Η απόδοση και η διάρκεια ζωής των προθέσεων- εμφυτευμάτων εξαρτάται από πολλούς παράγοντες στους οποίους είναι : η  φυσική κατάσταση του ασθενούς, η ανατομία, το βάρος, η φυσική δραστηριότητα και η συνεργασία ώστε να τηρηθούν οι οδηγίες του χειρουργού πριν και μετά από την επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση της άρθρωσης ενέχει πιθανούς κινδύνους και απαιτεί ορισμένο χρόνο ανάρρωσης. Τα επιμέρους αποτελέσματα μπορεί να ποικίλουν και μόνο ένας ορθοπεδικός χειρουργός μπορεί να καθορίσει αν η επέμβαση είναι κατάλληλη για σας.
 
Πώς γίνεται η ολική αρθροπλαστική;
Όπως διαφαίνεται και από την ορολογία γίνεται μία ‘αρθρο’ ‘πλαστική’ δηλαδή, πλαστική της άρθρωσης, δημιουργώντας μία νέα άρθρωση. Αυτό γίνεται, εκτέμνοντας τμήματα των κατεστραμένων αρθρικών επιφανειών και εφαρμόζοντας ισομεγέθη εμφυτεύματα που έχουν τη μορφή εκμαγείων στη θέση τους. Αυτά σταθεροποιούνται με μία ειδική ‘κόλλα’ που ονομάζεται οστικό τσιμέντο. Αυτό έχει τη δυνατότητα να επιτυγχάνει άριστη συγκράτηση στο εμφύτευμα και το οστούν. Επειδή όμως μακροπρόθεσμα βρέθηκε ότι, το τσιμέντο μπορεί να προκαλέσει οστεόλυση και χαλάρωση του εμφυτεύματος, εφαρμόζεται και άλλη τεχνική σταθεροποίησης ‘χωρίς τσιμέντο’. Αυτό γίνεται μέσω της επαφής του εμφυτεύματος με το οστούν όπου, στην επιφάνεια επαφής δημιουργείται μία πορώδης επιφάνεια μέσα στην οποία διεισδύουν οστικά κύτταρα, επιτυγχάνοντας τη σταθεροποίηση οστού-εμφυτεύματος. Προϋπόθεση για τη τελευταία περίπτωση είναι η καλή ποιότητα του οστού.


Oι τεχνητά αρθρούμενες επιφάνειες


Oστικό τσιμέντο


Εμφύτευμα σταθεροποιούμενο χωρίς τσιμέντο


Ποιές είναι οι πιθανές επιπλοκές μιας ολικής αρθροπλαστικής επέμβασης;
Aν και  δεν είναι συχνές, μπορεί να προκύψουν επιπλοκές κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από την επέμβαση. Τέτοιες είναι οι μολύνσεις και ο σχηματισμός θρόμβων του αίματος. Για αποφυγή αυτών των επιπλοκών οι θεράποντες χειρουργοί μπορούν να λάβουν διάφορα μέτρα προφύλαξης, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης αντιβιοτικών και αντιπηκτικών αίματος, πριν και μετά από την επέμβαση. Μολονότι η εκτεταμένη χρήση εμφυτευμάτων σημειώνει εξαιρετική επιτυχία στις περισσότερες περιπτώσεις, ορισμένοι ασθενείς μπορεί ακόμα να υπολείπονται των άλλων σε πόνο και δυσκαμψία. Παράγοντες, όπως οι μετεγχειρητικές δραστηριότητες και το βάρος του ασθενή μπορεί να επηρεάσουν το χρόνο ζωής του εμφυτεύματος..
 
Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή για να γίνει η αρθροπλαστική;
Ο θεράπων ιατρός θα αποφασίσει πότε θα γίνει η χειρουργική επέμβαση. Η τελική απόφαση βασίζεται  στο ιατρικό ιστορικό, στις εξετάσεις, στις ακτινογραφίες, στις ιδιαιτερότητες και τις απαιτήσεις του κάθε αρρώστου, όπως και στη δυνατότητα συνεργασιμότητας ανάμεσα στο γιατρό και τον ασθενή.
 
Υπάρχει περιορισμός στην  ηλικία γι' αυτή τη χειρουργική επέμβαση;
Γενικά, η ηλικία δεν αποτελεί πρόβλημα αν ο ασθενής έχει  καλή κατάσταση υγείας και έχει  την επιθυμία να συνεχίζει  να ζεί δραστήρια και κυρίως να έχει ποιότητα ζωής. Ο θεράπων ιατρός θα εκτιμήσει τη γενική κατάσταση της υγείας και τη καταλληλότητα για αρθροπλαστική.

Τί πρέπει να προσέξω από τα φάρμακα που παίρνω;
Όλα τα φάρμακα που παίρνει ο ασθενής θα πρέπει να είναι σε γνώση του ιατρού. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται για τα αντιπηκτικά αλλά και τα αντικαταθλιπτικά λόγω των αλληλοεπιδράσεων που έχουν με άλλα φάρμακα.

Θα χρειαστεί να γίνει μετάγγιση αίματος;
Με τις νέες τεχνικές, μπορεί και όχι, αλλά είναι επιβεβλημένο να έχει προηγηθεί κατάθεση 2-3 φιαλών αίματος στην αντίστοιχη αιμοδοσία, από το φιλικό και συγγενικό περιβάλλον του ασθενούς.

Πόσο διάστημα παραμένουν οι ασθενείς στο νοσοκομείο;
Τυπικά η παραμονή για νοσηλεία κυμαίνεται  από 4–7 ημέρες, ακολουθούμενη από 4 εβδομάδες κινησιοθεραπείας, πριν να επιστρέψει στις φυσιολογικές δραστηριότητές του. Από την άλλη, με μία ελάχιστα επεμβατική χειρουργική, οι ασθενείς μπορούν να πάρουν εξιτήριο σε δύο μόλις ημέρες και σημαντικά ταχύτερη επιστροφή στις φυσιολογικές δραστηριότητες, καθώς επίσης λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο. 

Τί είδους δραστηριότητες αναλαμβάνουν σταδιακά οι ασθενείς μετά την αρθροπλαστική;
Αυτό εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένου του τύπου της χειρουργικής επέμβασης, της γενικής κατάστασης της υγείας και της ικανότητας ανάρρωσης. Τυπικά, οι ασθενείς μπορούν να επιστρέψουν σε ορισμένες δραστηριότητες χαμηλών απαιτήσεων εντός εβδομάδων μετά από την επέμβαση. Τυπικά, από την ημέρα του χειρουργείου, βάδιση με Π άμεσα, χωρίς Π από την 10η μετεγχειρητική ημέρα, κάνουν την ατομική τους υγιεινή - αυτοεξυπηρετούμενοι από την 15η ημέρα, μπαίνουν σε αυτοκίνητο μετά την 20η ημέρα, ενώ βαδίζουν ελεύθερα σε εξωτερικό περιβάλλον από τον 1ο μήνα. Καλό είναι, να αποφεύγονται δραστηριότητες σε σκάλες , οι κραδασμοί και οι αναπηδήσεις. Σε αρθροπλαστικές ελάχιστης παρεμβατικότητας, οι χρόνοι αυτοί ελαττώνονται σημαντικά.

Υπάρχουν εμφυτεύματα καλύτερα από άλλα, (π.χ με ή χωρίς οστικό τσιμέντο) ή και τεχνικές καλύτερες από άλλες (π.χ οι ολικές ελάχιστης παρεμβατικότητας) MIS;
Σε κάθε περίπτωση, αυτές οι ερωτήσεις θα πρέπει να τίθενται προς συζήτηση με τον θεράποντα ιατρό. Αυτός έχει την επιλογή ή και την αναγκαιότητα να χρησιμοποιεί υλικά ή και τεχνικές ανάλογα με τη περίπτωση που έχει να αποκαταστήσει. Επίσης, θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να τροποποιεί επί τόπου μέρος της επέμβασης, αν αυτό καθίσταται αναγκαίο, και σε κάθε περίπτωση να μην προσπαθεί να εφαρμόσει τη τεχνική ή το υλικό στον άρρωστο προκειμένου να γίνει θεαματικός. Τέτοια περιστατικά δυστυχώς υπάρχουν αρκετά όπου, προκειμένου να δελεαστεί ο άρρωστος από γρήγορη θεαματική αποκατάσταση, εφαρμόζεται τεχνική πέρα από τις ενδείξεις που υπάγεται. Σε γενικές γραμμές, ο κάθε άρρωστος είναι εξατομικευμένη περίπτωση της νόσου και αυτή τη συγκεκριμένη περίπτωση θα πρέπει να θεραπεύσει ο χειρουργός.

Μεταφορά στην αρχή της σελίδας