Συνδεσμοπλαστική του προσθίου χιαστού συνδέσμου του γόνατος

Τί είναι η συνδεσμοπλαστική ;
Συνδεσμοπλαστική είναι η χειρουργική πράξη όπου, η ρήξη ή η ανεπαρκής λειτουργία ενός συνδέσμου αντικαθίσταται από έναν άλλο

Γιατί η ρήξη του ΠΧΣ απαιτεί συνδεσμοπλαστική;
Ο ΠΧΣ όταν ραγεί δεν συρράπτεται και γι αυτό απαιτείται η αντικατάστασή του (συνδεσμοπλαστική)

Τί μόσχευμα χρησιμοποιείται στη  συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ;
Τα μοσχεύματα χαρακτηρίζονται ως αυτομοσχεύματα (προέρχονται από το ίδιο το σώμα
του ασθενή), αλλομοσχεύματα (προέρχονται από δότες) και συνθετικά μοσχεύματα.

 

 

 


Το μόσχευμα μετά τη διαμόρφωσή του


Μόσχευμα καθηλωμένο ως ΠΧΣ

Υπάρχει καλύτερο και χειρότερο μόσχευμα ;
Τα καλύτερα μοσχεύματα (βιβλιογραφία) είναι αυτά που προέρχονται από τον ίδιο τον ασθενή (αυτομοσχεύματα) ακολουθούμενα από τα αλλομοσχεύματα. Η πλειοψηφία των χειρουργών χρησιμοποιεί αυτομόσχευμα καθεκτικών ή τμήμα από το μέσο τριτημόριο  του επιγονατιδικού τένοντα.

Τί είναι το συνθετικό μόσχευμα;
Είναι μία εναλλακτική πρόταση χειρουργείου, που βασίζεται στην τοποθέτηση ενός πολυεστερικού ικριώματος στη θέση του ραγέντος ΠΧΣ. Παρέχει θεαματική γρήγορη επάνοδο στα  sports αλλά δεν θεωρείται βιβλιογραφικά το gold standard  για τη βλάβη αυτή.


Συνθετικό μόσχευμα

Είναι καλύτερα ή όχι τα αυτομοσχεύματα από τα συνθετικά μοσχεύματα και γιατί;
Τα συνθετικά μοσχεύματα έχουν περιορισμένη αντοχή στο χρόνο και στη χρήση τους ενώ και η βιβλιογραφική υποστήριξη για τη χρήση τους είναι ελάχιστη. Στην Ευρώπη η χρήση συνθετικών μοσχευμάτων  επιτρέπεται ενώ στις ΗΠΑ δεν έχει ακόμη την έγκριση του FDA.

Πώς γίνεται η συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ;
Η συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ γίνεται αρθροσκοπικά.  Αρχικά λαμβάνεται το αυτομόσχευμα
το οποίο με την χρήση ειδικών εργαλείων προσαρμόζεται σε οστικά  tunnels  που έχουν δημιουργηθεί στο μηριαίο και στην κνήμη και τελικά σταθεροποιείται με ειδικά συστήματα καθήλωσης.


Δημιουργία οστικών καναλιών


Καθήλωση του μοσχεύματος

Ποιά υλικά είναι καλύτερα για τη σταθεροποίηση του μοσχεύματος;
Δεν είναι απαραίτητα συγκρίσιμα, κάθε χειρουργός είναι εξοικειωμένος με τα υλικά (βίδες, καρφίδες, buttons, staples, κ.ά)  της τεχνικής  που χρησιμοποιεί . Σε κάθε περίπτωση όμως, θα πρέπει να είναι σε επαγρύπνιση για πιθανή διεγχειρητική επιπλοκή (όχι σπάνιο), για να μπορεί να μετατρέψει τη μέθοδο σε άλλη παρόμοια. Αυτό προϋποθέτει και την ανάλογη τεχνική υποδομή στο χειρουργείο.


Υλικά σταθεροποίησης

Πόσος είναι ο χρόνος νοσηλείας για την αρθροσκοπική συνδεσμοπλαστική του ΠΧΣ;
Ένα 24ωρο.

Πόσο ισχυρό είναι το μόσχευμα;
Αυτό εξαρτάται από το μέγεθος και το είδος του μοσχεύματος που έχει ληφθεί, αλλά και από το είδος της σταθεροποίησης στα οστικά κανάλια. Η αντοχή της 4πλής δέσμης των καθεκτικών (που είναι το πιο συχνό μόσχευμα τα τελευταία χρόνια) είναι διπλάσια αυτής του φυσιολογικού ΠΧΣ.

Γιατί η αποκατάσταση του ΠΧΣ είναι τόσο χρονοβόρα και σημαντική, παρότι το χειρουργείο είναι τόσο γρήγορο και ανώδυνο;
Από τη στιγμή που γίνεται η λήψη του μοσχεύματος στερείται της αγγείωσής του. Ουσιαστικά νεκρώνεται, χρησιμεύει πλέον σαν μία ‘σκαλωσιά’ πάνω στην οποία θα γίνει η διαδικασία της ανακατασκευής του νέου πλέον συνδέσμου. Έχει βρεθεί εμβιομηχανικά ότι, στον 4ο μετεχειρητικό μήνα το μόσχευμα φθάνει στο χαμηλότερο σημείο της αντοχής του στα διατατικά φορτία. Δυνητικά, αυτό είναι επικίνδυνο, αν λάβουμε υπόψη ότι, ο ασθενής έχει επανέλθει πλήρως στις καθημερινές του δραστηριότητες και δοκιμάζει τον εαυτό του σε παραπέρα αθλητική καταπόνηση. Η καθοδήγηση του θεράποντα ιατρού είναι σημαντική πλέον, για τη τελική έκβαση της λειτουργικότητας της συνδεσμοπλαστικής.



Η καμπύλη δείχνει ότι, το μόσχευμα σταδιακά φθάνει στην ελάχιστη τιμή της αντοχής του από τον 3ο-6ο μήνα ενώ επανέρχεται στην αρχική του τιμή μετά τον 9ο μήνα.

Μεταφορά στην αρχή της σελίδας